علاقه عناصر جریان فتنه به پروژه توالت فرنگی!
مدتی است جریان فتنه پس از نا امیدی از حمایت و حتی توجه افکار عمومی به جنجالسازیها، شیوه مظلوم نمایی را در پیش گرفته و در ادامه حرکت در سناریوی امپراتوری دروغ در دوره انتخابات و پس از آن، تلاش میکند، اعتبار از دست رفته عناصر جریان فتنه را با مخدوش کردن اعتبار اعترافات آنان در دادگاههای پس از انتخابات، بازیابی کند. به گزارش رجانیوز،پس از نامه "رضا. ر" جاسوس امارات و حمزه کرمی از نیروهای دست اول هاشمی با حکم قطعی مجرمیت مالی و سیاسی، عبداله نیز نامه ای را به رهبر معظم انقلاب نوشته و در آن مدعی شده است که در دوره بازجویی اش شکنجه شده است! مومنی دبیرسابق تشکیلات غیر قانونی دفتر تحکیم که چندین بار در سالهای گذشته به دلیل اقدامات مجرمانهاش بازداشت شده است، طی این نامه مدعی شده سخنانش در دادگاه اغتشاشات پس از انتخابات به دلیل فشارهای جسمی و روحی بوده است. البته این گونه سخنان از مجرمینی که سالها درصدد سیاه نمایی و نمایش چهره ای خشن از جمهوری اسلامی و خدمت به بیگانگان بوده اند، عجیب نیست اما کالبدشکافی اینگونه اقدامات منافقانه و برخورد قاطع و قانونی با آنها ضروری است. اما مومنی در اعترافات خود چه گفته بود که اکنون مدعی میشود تحت فشار آنها را بیان کرده است. وی در بخشی از اعترافاتش می گوید: «یکی از اصلی ترین دلایل این امر عدول از اصول و فقدان مرزبندی های روشن و اصولی در دفتر تحکیم است. بدین مفهوم که عدول از اصول و بی توجهی به معیارهای بنیادین منجر به کمرنگ شدن مرزبندی با گروههای التقاطی شد که این امر زمینه ساز حضور و ظهور افراد و گرایش های ناسالم سیاسی و فکری را در دفتر تحکیم رقم زد. تاثیر گروهک ها و جریاناتی نظیر سازمان منافقین، گروهک های مارکسیستی و نهضت آزادی، ملی مذهبی ها، جنبش مسلمان و اصلاح طلبان که همه اینها علاوه بر بی اصولی منجر به عدم استقلال تحکیم و وابستگی آن به گروهک های بیرون از دانشگاه شد، در نتیجه چنین وضعیتی دفتر تحکیم وحدت مناسب ترین محمل برای معاندین و مخالفین نظام گردید به طوری که حتی آرم دفتر تحکیم وحدت که مزین به تصویر حضرت امام بود تغییر پیدا می کند.» آیا این سخنان دروغ است و تحت فشار بیان شده؟! آیا سعید حبیبی دبیر اسبق تشکیلات تحکیم یک کمونیست دوآتشه نیست که حتی خود نیز به صراحت این مسئله را بیان کرده و می کند؟ آیا افرادی چون مهدی امینی زاده و احمد زیدآبادی از اعضای کنونی و سابق دفتر تحکیم و سازمان ادوار جزء عناصر شناخته شده نهضت آزادی و گروهک ملی- مذهبی نیستند؟
آیا غیر از این است که وقاحت ادوار تحکیم به جایی رسید که در نشستی که به مناسبت عید فطر در سال ?? در دفتر این سازمان برگزار شد، فردی که از طرف کمیته بازداشت های خودسر دعوت شده بود، پشت تریبون رفت و از سازمان منافقین دفاع کرد و به جمهوری اسلامی ناسزا گفت؟ آیا این سازمان از محکومان و مرتبطان با گروهک تروریستی پژاک و گروهکهای تجزیه طلب و فعالان قومی حمایت نکرد؟ آیا برای بیان این امور مسلم که اخبار و اطلاعات پیرامون آن در اختیار همگان است، نیاز به شکنجه است؟ جالب تر اینکه با این حجم وسیع مستندات در باب سرسپردگی جریان منحرف تحکیم به گروهک ها و دسته جات سیاسی معاند نظام، مؤمنی در نامه اخیرش مدعی استقلال خود و مجموعه اش می شود: «در دوران حضور در جریان دانشجویی، دغدغه اصلی من و همفکرانم تاکید بر استقلال نهاد دانشگاه از نهاد قدرت و احزاب و جریانات سیاسی و نقد حاکمیت در جهت همراهی با ملت ایران بوده است.» |
