پروژه های صهیونیستی از نگاه رهبر انقلاب؛
سیاست یهودی سازی
اگر
کشورهای اسلامی به مسئولیت خود در قبال فلسطین عمل می کردند، امروز شاهد
اجرای توطئه های خطرناک رژیم صهیونیستی بر ضد فلسطین از جمله سیاست یهودی
سازی نبودیم.
گروه اندیشه «شبکه خبر دانشجو»؛
یکی از سیاست های راهبردی رژیم صهیونیستی، یهودی سازی فلسطین است. دیدگاه
های حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در این خصوص را می
خوانید: - یک مسئله، مسئلهى فلسطین، مسئلهى
غزه و - بخصوص در این آخرى - مسئلهى حملهى به این کاروانى است که براى
امداد و شکستن حصر غزه حرکت میکرد و مورد حملهى صهیونیستهاى غدار و
قسىالقلب قرار گرفت. آنچه که در قضیهى فلسطین در این سال اخیر یا ماههاى
اخیر بالخصوص بیشتر مورد توجه است، یکى مسئلهى یهودىسازى فلسطین است.
سیاست رژیم صهیونیستى این است که بتدریج آثار اسلامى را بکلى از منطقهى
فلسطین و ساحل غربى رود اردن - که خود آنها تصدیق دارند که این منطقه،
منطقهى اشغالى است؛ و دنیا این را قبول دارد و این همه قطعنامهى سازمان
ملل پشت سرش هست - حذف کند و این منطقه را یهودىسازى کند. شهرکسازىهاى
غیر قانونى و ظالمانه، ویران کردن خانههاى مردم، دستکارى در شهر الخلیل و
در شهر قدس با هدف یهودىسازى، براى این است که ریشهى اسلام را به خیال
خودشان از کشور فلسطین قطع کنند. این یک نقطه است، که بسیار مهم است و
دنیاى اسلام باید در مقابل این مسئله با همهى وجود بایستد و مانع این
جنایت بزرگ بشود.(خطبههاى نماز جمعهى تهران در حرم امام خمینى (ره) -
1389/03/14) - اگر کشورهای اسلامی به مسئولیت خود در
قبال فلسطین عمل می کردند، امروز شاهد اجرای توطئه های خطرناک رژیم
صهیونیستی بر ضد فلسطین از جمله سیاست یهودی سازی نبودیم.(دیدار رئیس جمهور
الجزایر و هیأت همراه - 1389/02/27) - این سازمان اساساً برای حمایت از
فلسطین و مسئله قدس بوجود آمد و امروز که صهیونیستها مشغول پیاده کردن
سیاست یهودی سازی قدس ، الخلیل و دیگر مناطق فلسطین هستند ، این سازمان
باید تمرکز اصلی خود را روی مسئله مهم فلسطین قرار دهد.(دیدار آقای عبدالله
واد رئیس جمهور سنگال و هیأت همراه - 1389/02/26) - این، مسألهاى است که این روزها
اتّفاق مىافتد؛ مربوط به تاریخِ گذشته نیست، متعلّقِ همین زمانى است که من
و شما اینجا با هم حرف مىزنیم. به کلیساها حمله کردهاند. خوب؛ مسیحیان
دنیا حدّاقل از آن کشیش مسیحى دفاع کنند که در همین روزهاى گذشته در حین
انجام مراسم عبادى خودش کشته شد. او در محاصرهى کلیسا در «بیتاللّحم» و
حملهى صهیونیستها به کلیسا در مقابل چشم کسانى که در آن کلیسا پناه آورده
بودند؛ جان خود را از دست داد. اینجا مسأله، مسألهى اسلامى نیست، مسألهى
بشرى است، مسألهى انسانى است؛ اینجا ملاک قضاوت، انسان بودن است، فهمیدن
ارزشهاى انسانى است. خوب؛ این، واقعیت. البته بعضى از دولتها در اروپا و
غیراروپا موضعگیرى کردهاند. این موضعگیرى هر چند ضعیف هم بوده است ولى
بالاخره اخم مختصرى نسبت به اسرائیل کردند و اما موضع امریکا: امریکا در
این قضیه بدترین موضعگیرى را کرد؛ دیگر از این بدتر، امکان ندارد. در این
هفت هشت ده روزى که این حوادث شدّت فوقالعادهاى گرفته است، تا به حال
رئیس جمهور امریکا دو سه مرتبه صحبت کرده است. آخرین مرتبه همین صحبتِ
دیروز بود؛ سخنرانىاى مفصّل، تقریباً یک سره در حمایت از عملیات و کارهاى
اسرائیل! وى براى خالى نبودن عریضه، در خلال این سخنرانى، پس از حمایتهاى
فراوانى که از جنایتکاران صهیونیست کرد، این را هم گنجاند که «دولت اسرائیل
در مناطق فلسطینىنشین، شهرکهاى یهودى نسازد.» خوب؛ خودش مىداند، همهى
دنیا هم مىدانند که این یک توصیهى دروغین و صورى و سطحى است. سالهاست
مجامع جهانى تصویب کردهاند و مراکز قدرت جهانى و سیاست جهانى گفتهاند که
اسرائیلیها حق ندارند در مناطق فلسطینىنشین، شهرک یهودىنشین بسازند. همین
درندهاى که امروز در فلسطین اشغالى در رأس قدرت است، زمانى که وزیر مسکن
بود، مقابل همهى اینها ایستاد و گفت من مىسازم و ساخت و تا الان هم ادامه
دارد. چه کسى این حرفها را گوش مىکند؟ خودش هم مىداند که گوش نمىکنند.
یکسره حمایت از صهیونیستها، آنهم با منطق ضعیف، با منطق غلط و غیرقابل
قبول براى افکار مردم جهان. این رئیس جمهور کنونى آمریکا متأسّفانه از
اوّلى که سرِکار آمده تا کنون با هر سخنرانى و با هر اقدام خود ضربهاى به
صلح و امنیت جهانى زده است. تصمیمهایى که گرفته است همه بر ضدّ صلح و امنیت
جهانى است. از پیمان حفظ محیط زیست که یک پیمان جهانى در کیوتو بود و رئیس
جمهور قبلى امریکا آن را امضا کرده بود، خارج شد. از پیمان محدود کردن
سلاحهاى ضدّ موشکى خارج شده، کارهاى اتمى و فعّالیتهاى ساخت اتمیش را توسعه
داده و علناً و صریحاً هم آن را اعلان مىکند. بعد از قضیهى بیستم
شهریورِ نیویورک، هر مرتبه که سخنرانى کرده است یا دنیا را تهدید کرده و یا
ملتها را تحقیر کرده، یا ملت امریکا و ملتهاى غربى را به تنفّر از مسلمین و
عموم شرقیها دعوت کرده و یا خبر از حملات آیندهى خودش به اینجا و آنجا
داده و یا کشورها را به حملهى اتمى تهدید کرده است. حرفها و موضعگیریهاى
او دقیقاً نقطهى مقابل صلح و امنیت جهانى است. چه کسى اینها را اداره
مىکند؟ جاى تأمّل و تفکر است. چه کسى این آدمهاى تازه وارد در میدان سیاست
و جاه طلب و بىخبر از معنویت را به سوى این وضعیتى که پیش مىآورند هدایت
مىکند؟ خیلى در خور تأمّل است.(بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در
خطبههاى نماز جمعه تهران - 1381/01/16) - برآوردن نیاز اسرائیل در مورد امنیّت
روانى، مشکلتر است از چشم پوشیدن از سرزمین. شما وقتى سرزمین را از دست
مىدهید، مىدانید چه چیزى را از دست دادید؛ اما وقتى مىخواهید خواسته
اسرائیل را در مورد امنیّت روانى برآورده کنید، نمىدانید تا کجا باید
تسلیم شوید و تا کجا باید امتیاز بدهید. این امتیاز دهى، پایانى ندارد؛
مرتّب باید امتیاز داد. تجربه اروپا در این مورد، عبرتآموز است. دولت
آلمان صد و پنجاه میلیارد مارک به عنوان خسارت به یهودیان داد؛ اما خسارت
یهودیان از آلمان هنوز تمام نشده است؛ باز هم خسارت طلبکارند و باید به
آنها داده شود! آنچه یهودیان با آلمان کردند، کم و بیش با برخى کشورهاى
اروپایى دیگر - مثل اتریش، سوئیس، فرانسه، حتّى تا چند سال قبل با واتیکان -
نیز انجام دادند. همه باید خسارت بدهند؛ این خسارت تمام شدنى نیست! در بعد روانى، اسرائیلیها فعّالیتهاى
بسیار مهمّى دارند. همه سیاستمداران، خبرنگاران، روشنفکران، کارگزاران و
نخبگان غرب باید در مقابل بناى یادبود کوره آدمسوزى سر تعظیم فرود
بیاورند؛ یعنى همه، داستانى را که اصل صحّت آن معلوم نیست، مورد تأکید قرار
دهند و خود را بدهکار آن داستان قلمداد کنند. اینها روشهایى است که در
تبلیغ دارند و همه معطوف به «مظلومنمایى» است. البته در بخش دیگرى از دنیا، با تکیه بر
داستانهاى ذکر شده در تورات و این که اینجا سرزمینى است که به فرزندان
اسرائیل بخشیده شده، بسیارى از مسیحیان را هم با خود همفکر و همدل کردند.
آن طورى که من در آمارى ملاحظه کردم، اینها توانستهاند در برخى کشورها -
از جمله عمدتاً در امریکا - به عنوان پشتوانه افکار عمومى، با همین
تبلیغات، میلیونها صهیونیست غیر یهودى درست کنند! اینها سالهاست که این کار
تبلیغاتى را مىکنند. امروز هم با شدّت هر چه تمامتر همین تبلیغات در دنیا
ادامه دارد.(بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در دیدار شرکتکنندگان در
همایش بینالمللى رسانههاى جهان اسلام حمایت از انتفاضه فلسطین -
1380/11/11) - سرزمین فلسطین و قدس شریف، همواره
مورد طمعِ بعضى از قدرتهاى غربى بوده است و تحمیل جنگهاى طولانى صلیبىها
علیه مسلمانان، نشان بارز اطماع آنها نسبت به این سرزمین مقدّس است. بعضى
از فرماندهان ارتش متّفقین، پس از شکست عثمانى و ورود به بیتالمقدّس
گفتند: «امروز جنگهاى صلیبى به پایان رسید.»! اشغال این سرزمین براساس یک طرح
چندجانبه، پیچیده و با هدف جلوگیرى از اتّحاد و پیوستگى مسلمانان و پیشگیرى
از تأسیس مجدّد حکومتهاى قدرتمند مسلمان بود. دلایلى در دست است که نشان
مىدهد صهیونیستها با نازیهاى آلمان روابط نزدیک داشتند و ارائهى آمارهاى
اغراقآمیز از کشتار یهودیان، خود وسیلهاى براى جلب ترحّم افکار عمومى و
زمینهسازى براى اشغال فلسطین و توجیه جنایات صهیونیستها بوده است. حتّى
دلایلى در دست است که عدّهاى از اراذل و اوباشِ غیریهودىِ شرق اروپا را به
نام یهودى به فلسطین کوچانیدند تا با پوشش حمایت از بازماندگان قربانیان
نژادپرستى، یک حکومت معاند اسلام را در قلب جهان اسلام نصب کنند و پس از
سیزده قرن، یک گسستگى بین مشرق و مغرب اسلامى ایجاد نمایند. در آغاز،
مسلمانان غافلگیر شدند؛ چون از کُنه طرح صهیونیستها و حامیان غربى آنها
مطّلع نبودند. عثمانى شکست خورد؛ قرارداد «سایکس - پیکو» به طور محرمانه
براى تقسیم کشورهاى اسلامىِ خاورمیانه بین فاتحین جنگ منعقد شد؛ جامعهى
ملل قیمومیت فلسطین را به عهدهى انگلیسیها گذاشت؛ آنها هم به صهیونیستها
وعدهى مساعدت دادند و با مجموعهاى از طرحهاى حساب شده، یهودیان را به
فلسطین آوردند و مسلمانان را از خانه و کاشانهى خویش آواره کردند.(متن
کامل سخنرانى رهبر معظم انقلاب اسلامى در مراسم گشایش کنفرانس بینالمللى
حمایت از انتفاضه فلسطین - 1380/02/04) - البته دشمن، فقط امریکا نیست؛ اسرائیل
هم دشمن اصلى است؛ آن هم دلایل خاص خودش را دارد. اسرائیل - همانطور که
من بارها گفتهام - یعنى یک وجود جعلى، یک ملت جعلى و یک ملت دروغین. از
روسیه، از اروپاى شرقى، از امریکا، از کشورهاى اسلامى و از ایران خود ما
چند میلیون یهودى را بردهاند یک جا اسکان دادهاند و اسم آنها را
گذاشتهاند یک ملت! آنها یک ملت نیستند؛ هر کدام مال یک ملتند. اگر به
توفیق خدا دولت صهیونیستى متلاشى شود - که این روز یقیناً در پیش است؛ حالا
کِى، نمىتوانم بگویم؛ اما یقین دارم که چنین روزى پیش خواهد آمد - آنوقت
شما جوانها انشاءاللَّه حتماً خواهید دید - ما ممکن است ببینیم، ممکن است
نبینیم - اکثریت این جمعیتى که امروز در اسرائیل هستند، از آنجا به مناطق
خودشان خواهند رفت.(بیانات مقام معظم رهبرى در دیدار گروه کثیرى از جوانان
استان اردبیل -1379/05/05)